کاش آلیس بودم در سرزمین عجایب تا همه چیز فقط عجیب بود نه وحشت انگیز ،

 کاش در تیمارستان بودم و در میان دیوانگان تا در میان این بی خردان ،

 کاش در جنگل بودم و در میان حیوانات تا در میان این انسانهای حیوان صفت

"شیوا"

روزگار مرگ انسانیت است :

من ، که از پزمردن یک شاخه گل

از نگاه ساکت یک کودک بیمار ،

از فغان یک قناری در قفس ،

از غم یک مرد در زنجیر_حتی قاتلی بر دار _

اشک در چشمان و بغضم در گلوست

وندرین ایام ، زهرم در پیاله ، اشک و خونم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم ؟

صحبت از پزمردن یک برگ نیست

وای ! جنگل را بیابان می کنند.

دست خون آلود را در پیش چشم خلق پنهان می کنند  !

هیچ حیوانی به حیوانی روا نمی دارد

آنچه این نامردمان با جان انسان می کنند !

صحبت از پزمردن یک برگ نیست

فرض کن : مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن : یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن : جنگل بیابان بود از روز نخست !

در کویری سوت و کور ،

در میان مردمی با این مصیبت ها صبور ،

صحبت از مرگ محبت ، مرگ عشق ،

گفتگو از مرگ انسانیت است !!

شاعر : " مرحوم فریدون مشیری"

حضرت عبدالبها می فرمایند :

" در بلندی همت اطفال بسیار کوشش نمایید که چون به بلوغ رسند مانند شمع برافروزند و به هوی و هوس که شیوه حیوان نادان است آلوده نگردند ، بلکه در فکر عزت ابدیه و تحصیل فضائل عالم انسانی باشند."

به نظر شما این دوتا به هم می رسن ؟

قدر لحظاتی که با هم هستیم را بدانیم

گاهی اونقدر درگیر غم و دردیم که نای خندیدن نداریم

پس قدر اون لحظات شادی رو که سپری می کنیم بدانیم

گاهی زانوی غم بغل میگیریم و دست روی چشم های خیسمون میذاریم

پس قدر لحظاتی که در دست در دست هم هستیم و به هم نگاه میکنیم را بدانیم

گاهی یک کدورت کوچیک ، به دوستی ها لطمه ای بزرگ می زنه

پس قدر لحظاتی که کینه ای در دل نداریم را بدانیم

گاهی فاصله اونقدر ما رو از هم بی خبر می ذاره که فاصله قلب هامون بیشتر از فاصله راه میشه

پس قدر لحظاتی که نزدیک هم هستیم را بدانیم

گاهی برای جبران بدی ها ، بد می شویم و بد میکنیم

پس قدر لحظاتی که به فکر انتقام نیستیم را بدانیم

گاهی می خوای متنی را تایپ کنی و بنویسی اما اشک ها جلوی دیدتو می گیره

پس قدر لحظاتی که چشم هامون از شادی برق می زنه رو بدونیم

گاهی اون قدر دلگیر و دلتنگی که جائی در قلبت برای کسی نمی ذاری

پس قدر لحظاتی که قلبت سرشار از عشق و محبته رو بدونیم

گاهی پل های پشت سرمان را خراب می کنیم و زمانی به خودمان میایم که حتی رد پاها رو هم باد برده

پس بیایید قدر پل ها را بدونیم

گاهی می خوای با یکی حرف بزنی،درد دل کنی و مجبوری حرفهایت را به نامی که روی سنگ قبر حک شده بگوئی

پس قدر لحظاتی که در کنار هم هستیم بدونیم

پس قدر لحظاتمون رو بدونیم...

به خدا فردا دیره ... بیایید قدر همین لحظه را بدونیم

شاید داره فکر می کنه : " کاش تعصب ها نبود " !!!!

" نیکمرد راستین کسی است که همراه همه آنانی است که بد پنداشته

می شوند "

(جبران خلیل جبران)

در غبار

در اعماق دره

در جستجوی گمشده ای هستم.

مرد کوری می آید،

سه تاری می نوازد

و دور می شود

به سوی تاریکی

و راه ، هم چنان بی انتهاست...

"فنگ زی ـ شاعر معاصر چینی"

ـ من یک روز چهل و چهار بار غروب آفتاب را دیدم!

و کمی بعد باز گفتی : آخر...وقتی که خیلی غمگین باشی دوست داری که غروب های آفتاب را تماشا کنی.

ـ  پس آن روز که چهل و چهار بار غروب را تماشا کردی خیلی غمگین بودی ؟

ولی شازده کوچولو جواب نداد.

(ماخذ : کتاب مورد علاقه ام ،کتابی که انگار داره از افکار و روحیات من میگه،کتاب که از خوندنش لذت می برم،کتابی که...بازم بگم یا متوجه شدید کدوم کتاب رو میگم؟)

in the fun of donig things together

in the sharing and understanding

خوشبختی را در دوستی

در شادی کار مشترک

و در ایثار و درک دیگران بجوی.