" بگو ای برادران به اعمال خود را بیارایید نه به اقوال"

                                                         (قسمتی از کلمات مبارکه مکنونه )

چه دوست های مهربونی

امروز تو وسيله هام يك تكه مقوا پيدا كردم كه روش يك مناجات نوشته شده . پايين مقوا را نگاه كردم

8۴/۸/۸  ،  ۸۴/۱۲/۱۲   ،  ۸۵/۳/۱۸

ياد روزهائي افتادم كه هر وقت مشكل و ناراحتي داشتم اين مناجات را از روي همين مقوا مي خوندم و تاريخ مي زدم ...

امروز چقدر احساس آرامش مي كنم من يك خداي مهربون دارم كه هيچوقت تنهام نذاشت ، يك خداي مهربون دارم كه هميشه پشتم بود.

خدايا خيلي دوست دارم ، خيلي شرمندتم ...

منو ببخش اگه بنده خوبي برات نيستم ، منو ببخش اگر رضاي خودم را بر رضایت ترجيح دادم ، منو ببخش اگه با بندگانت آنطور كه مي خواهي رفتار نكردم،منو ببخش اگه زندگيم آنگونه نيست كه تو مي خواهي ،منو ببخش اگه آنگونه كه بايد خدمت امرت نمي كنم .......منو ببخش و دوستم داشته باش...

امروز با كمال عجز و عدم لياقت طلب تاييد مي كنم و  رضايت را مي طلبم (21/3/87 )

دوباره به دنيا بيا

نپرس چطور؟ نپرس چگونه ؟

اراده كن

چشمهايت را ببند و باز كن !

اين تولدي ديگر است ...

بهترين وسيله براي شناخت ديگران  "گذر زمان"  است .

امروز توسط دوست عزیزم"آترین" خبر ناراحت کننده ای شنیدم و به درخواست این دوست خوبم این مطلب رو در وبلاگم می ذارم تا سایر هم وطنانم نیز باخبر بشوند(حتما این خبر را در ادامه مطلب بخوانید)

             " ای مهربان بهای من تو تایید کن تو توفیق بخش "

گاه آسان نيست كه خندان با جهان روبرو شوي

هنگامي كه دلي پر از درد داري

شهامتي بزرگ مي خواهد بازگشت به خويشتن

اما فردا روزي ديگر خواهد بود با رهاوردهايي نو

اگر بتواني بردبار بماني از نو آدمي خواهي شد پرتوان تر ،

با درك افزون تر

و به خود مي بالي كه به اين بردباري توانا بوده اي

                                                                    "كتي اوبارا"

سوي آن بارگه عشق و سراپرده راز

فارغ از دغدغه بود و نبود آمده ام

سوي آن پادشه پاك دل و بنده نواز

آن كه رنگ غم از چهره ام زدود آمده ام

تا برم فيض از آن مامن قدسي كه به خلق

باب عدل و كرم و فضل گشود آمده ام

سلام دوستان عزيزم :

راستش اول وقتي فهميدم وبلاگم فيلتر شده خيلي ناراحت شدم . چون واقعا وبلاگم رو خيلي دوست داشتم.

با فيلتر شكن بازش كردم و خاطراتم را مرور كردم ... هر آپ رو كه مي خوندم حال و هواي اون دوران واسم زنده مي شد و يادم مي اومد چه حال و هوائي داشتم.

پيوند هاي وبلاگم را نگاه كردم و بي اختيار يك لبخند زدم. محيا جون عزيزم ، freedom ، مرآت ، آترين ، شكوفه ، حيفا ، احسان (غضنفر نوه من) ،كسري ،سوشيانت ، روياي خاكستري ،شايان ،بهرام، بهزاد ، داداش مصطفي و ... (البته سارا جون من که جای خود رو داره گل سرسبد ماست). يعني اگه من اون وبلاگ رو نداشتم الان اين دوستاي خوب رو هم نداشتم ؟؟؟!!! پس حق دارم كه وبلاگم رو دوست داشته باشم .

پس اين كلبه رو دوباره مي سازم تا دوستان مجازي ام را از دست ندم ، تا باز هم بتونم افكار و احساساتم را منعكس كنم .

همه شما عزيزان را دوست دارم و به وجودتون افتخار ميكنم .