دیگه روزهای آخر سال 87 رو پشت سر میذاریم نمی تونم باور کنم ... خیلی زود گذشت ...خیلی...وقتی به سالی که گذشت نگاه احساس شادی و شرمندگی با هم بهم دست میده...و همش این سوال به ذهنم میاد آیا تونستم از این همه نعمت و قضل الهی درست استفاده کنم؟تونستم به جبران اون همه لطف و کرم و موهبت خدا که با وجود عدم لیاقت بهم داده شد یک قدم بهش نزدیک بشم؟آیا تونستم...؟
نه مسلما اون طور که باید نبودم ونیستم وآرزو میکنم زمانی بتونم باشم،امسال نیز مثل هر سال و بیش از هر سال فضل و عنایت حق شاملم بود و تونستم تاییدات الهی رو تو زندگیم حس کنم
از امسال راضی بودم اما از خودم نه...
خدایا هیچ وقت تنهام نذاشتی ، هیچ وقت تاییدت رو ازم نگرفتی،هیچ وقت در به رو رویم نبستی
اما من........!!!!!
خدا همیشه ازمون خواسته که در ازای محبتمون به دیگران منتظر پاداش و تشکر نباشیم و من مطمئنم که خدا نیز دربرابر نعمتهایش که قابل شمارش برای هیچ کدام ما نیست از ما انتظاری نداره اما شکر نعمت و تلاش برای استفاده بهتر از اون آرامشی برای خود ماست ...
دوست عزیزی که امسال رو سال خوبی ندیدی،احساس می کنی خدا صداتو نمیشنوه،احساس میکنی بدبختی و غم رو خدا فقط به تو داده،احساس میکنی خدا در حقت کم لطفی کرده و... من مطمئنم که چشم هایت به روی نعمت ها و الطاف حق بستی و نمیخوای باور کنی که خدا چقدر دوست داره و چه چیزهائی بهت داده ...برای لحظه ای چشم هایت رو به روی نداشته هایت ببند و ببین چه چیزهائی داری مطمئنم اگه بخوای می تونی خیلی چیزا رو ببینی و شایدم...
پس خدا رو به خاطر تمام نعمت ها و الطافش شکر کن تا قدری آروم بشی :
خداوندا
چگونه تو را شکر نماییم.نعمای تو نامتناهی است و شکرانه ما محدود.چگونه محدود،شکر غیر محدود نماید!عاجزیم از شکر الطاف تو و به کمال عجز توجه به ملکوت تو می نماییم و طلب ازدیاد نعمت و عطای تو می کنیم.توئی دهنده و بخشنده و توانا
ع ع